Borstkanker in België

Borstkanker is de meest voorkomende kanker bij vrouwen. Jaarlijks krijgen 9.500 vrouwen borstkanker in België (in Vlaanderen meer dan 5.000) en overlijden er 2.300 (in Vlaanderen 1.400 overlijdens). Ons land scoort hiermee het hoogst van de hele Europese Unie, met ongeveer 143 nieuwe gevallen van borstkanker per 100.000 vrouwen.

Vroegtijdige opsporing: resultaten

Om de sterfte door borstkanker te laten dalen, startte de Vlaamse overheid in 2001 met een bevolkingsonderzoek naar borstkanker. Alle vrouwen van 50 tot en met 69 jaar kunnen zich sindsdien om de twee jaar gratis laten onderzoeken. Dat gebeurt met een screeningsmammografie. Vrouwen worden uitgenodigd om hieraan deel te nemen door een centrum voor borstkankeropsporing of door hun arts (voorschrift voor een screeningsmammografie).
Door borstkanker in een vroeg stadium op te sporen, zijn meestal een minder ingrijpende operatie en behandeling nodig. Bijna 1 op de 2 vrouwen in de doelgroep heeft het aanbod van vroegtijdige opsporing gevolgd. Vlaanderen heeft hiermee een belangrijke stap gezet in de strijd tegen borstkanker. In Vlaanderen werden in de periode 2007-2008 1.546 borstkankers gevonden bij ruim 340.000 gescreende vrouwen door het bevolkingsonderzoek naar borstkanker.

Meer deelnemers tegen 2012

Deelnemen is belangrijk voor een bevolkingsonderzoek. Hoe meer vrouwen deelnemen, hoe meer kankers vroegtijdig kunnen worden opgespoord en hoe meer kans men heeft om het totaal aantal overlijdens als gevolg van borstkanker voldoende te laten dalen. Eén van de gezondheidsdoelstellingen van de Vlaamse overheid is dan ook om tegen 2012 een deelnemingspercentage van ten minste 75% te halen.

Limburg en West-Vlaanderen op kop

Momenteel ligt het deelnamecijfer nog een stuk lager, op 48%. Een groot deel van de vrouwen uit de doelgroep neemt dus nog niet deel aan het bevolkingsonderzoek. Als we de kaart van Vlaanderen bekijken, vallen vooral de grote verschillen op in participatie tussen de gemeenten. Een aantal gemeenten haalt percentages boven de 60%. Deze gemeenten liggen voornamelijk in de provincie Limburg en West-Vlaanderen. Toch zijn er nog 45 gemeenten die een participatie onder de 40% hebben. Die gemeenten liggen voornamelijk rond Brussel en Antwerpen. In de voorbije jaren waren er alvast bijkomende acties om vrouwen te sensibiliseren om deel te nemen. De reizende tentoonstelling 'Laat naar je borsten kijken' was er één van. Lokale acties, dicht bij de vrouwen, zijn uiterst belangrijk om de deelnamegraad te verhogen. Het blijft ook belangrijk dat vrouwen die al deelgenomen hebben, opnieuw deelnemen. Blijven deelnemen aan het preventieve onderzoek is nodig, want het is nog altijd zonder de minste twijfel de beste manier om tijdig borstkanker op te sporen

Resultaatsmededeling binnen 3 weken

Wie een onderzoek ondergaat, wil zo snel mogelijk resultaten krijgen. In het bevolkingsonderzoek gebeurt de eerste beoordeling in de mammografische eenheid. Dit is een door de overheid erkende radiologische dienst waar een vrouw een mammografie laat nemen. Een tweede beoordeling gebeurt door een radioloog verbonden aan een centrum voor borstkankeropsporing. Als de twee radiologen tot een verschillend resultaat komen, wordt een derde radioloog geconsulteerd. Al deze beoordelingen zijn nodig en vullen elkaar aan. Zo worden er meer kankers gevonden en wordt vermeden dat te veel vrouwen onnodig worden doorverwezen.

De overheid kiest hiermee voor de werkwijze vastgelegd in de Europese aanbevelingen en ondersteund door internationale experten. Het is overtuigend aangetoond dat deze werkwijze de beste resultaten oplevert. Zonder de twee beoordelingen zouden slechts 82% van de nu gevonden kankers worden ontdekt (cijfers 2008). Het nadeel van deze werkwijze is dat vrouwen die deelnemen niet onmiddellijk het resultaat krijgen. De Europese aanbevelingen stellen als norm dat voor 90 % van de onderzochte vrouwen het resultaat binnen 21 dagen moet zijn meegedeeld. De voorlopige cijfers voor de periode januari tot en met juni 2010 wijzen op een positieve evolutie. Vrouwen die zich ongerust maken omdat het wachten te lang duurt, kunnen contact opnemen met het centrum voor borstkankeropsporing om te vernemen wanneer ze bericht over het resultaat mogen verwachten.
 
www.borstkankeropsporing.be

Het BSF werd in 1990 binnen het RIZIV opgericht. Het doel was een vangnet vormen voor patiënten om een noodzakelijke, maar dure medische behandeling, die niet wordt terugbetaald door de ziekteverzekering, toch te kunnen krijgen zonder dat dit voor de patiënt een te grote financiële aderlating betekent. In 2008 werden er ongeveer 2400 aanvragen ingediend (incl. heraanvragen), waarvan bijna de helft werden geaccepteerd.

De terugbetaling van geneesmiddelen vormt voor het BSF veruit de grootste uitgavenpost (in 2008 meer dan 7 miljoen euro op een totaal van bijna 9 miljoen euro).

Duidelijke criteria en transparantie noodzakelijk

Niet alle patiënten met hoge, niet terugbetaalde uitgaven komen in aanmerking. Het moet gaan om een zeldzame aandoening of behandeling. Ook chronisch zieke kinderen komen in aanmerking, en uitgaven voor noodzakelijke medische verzorging in het buitenland of voor innovatieve medische behandeltechnieken. Verder moet de aandoening een bedreiging vormen voor de vitale functies van de patiënt. Bovendien moet de behandeling een bewezen wetenschappelijke waarde hebben, en worden voorgeschreven door een hierin gespecialiseerde arts.

Deze criteria zijn vastgelegd bij wet, maar zij blijven vaag en daardoor vatbaar voor interpretatie. Dit blijkt ook uit de interviews die de onderzoekers afnamen van zorgverleners, patiëntenverenigingen en mensen van de farmaceutische industrie. Het KCE pleit er dan ook voor om deze criteria te verduidelijken.

Franchisesysteem?

Het KCE stelt de vraag of de criteria zelf niet aan herziening toe zijn. Waarom immers de beperking tot een bepaalde leeftijd, of tot zeldzame problemen, met het gevaar dat dit tot discriminatie leidt? Men zou kunnen overwegen het toepassingsgebied van het BSF open te stellen voor iedereen die een gerechtvaardigde dure medische behandeling moet ondergaan waarvoor de ziekteverzekering niet tussenkomt. Op die manier krijg je een soort verzekeringssysteem dat niet beperkt is tot bepaalde patiëntengroepen met een specifiek ziektebeeld.

Om BSF financieel houdbaar te houden kan men werken met een franchisesysteem, waarbij het BSF pas tussenkomt boven een bepaald bedrag, betaald door de patiënt. Het KCE beveelt wel aan om supplementen en kosten, die door andere verzekeringen worden gedragen, uit het systeem te blijven weren.

Grotere zichtbaarheid en betere stroomlijning

Het is aan de patiënt, vaak op aangeven van zijn arts, om een aanvraag tot terugbetaling door het BSF in te dienen. De sociale diensten van de ziekenfondsen en de ziekenhuizen zijn hierbij vaak het eerste aanspreekpunt van de patiënt. De publicatie van een jaarverslag, een centrale website en een betere communicatie naar de zorgverleners, patiëntengroepen en sociale diensten zouden het BSF bij hen nog meer zichtbaar kunnen maken.

Om tijdverlies te vermijden pleit het KCE voor een centraal, rechtstreeks contactpunt binnen het RIZIV, waar alle gegevens elektronisch worden samengebracht, en waar ook alle aanvragen voor vergoeding van geneesmiddelen voor de behandeling van zeldzame ziekten en weesgeneesmiddelen worden behandeld. Op die manier wordt ook de samenwerking vergroot tussen de verschillende instanties die tussenkomen in de terugbetaling van medische kosten.

Daarnaast zouden heraanvragen en dringende aanvragen sneller moeten worden behandeld, via een verkorte procedure.

Het rapport is beschikbaar op de website van het KCE (in het Engels, met een Nederlandse samenvatting).

Heb je twee minuutjes tijd? Surf naar www.vfg.be, vul de vragenlijst in en maak kans op een gratis groepsuitstap!

De jongste decennia zijn de behoeften voor de infrastructuur van ziekenhuizen geëvolueerd. Van ziekenhuiskamers wordt een hoger comfort verwacht, ouders willen graag kunnen overnachten bij hun kind,... Er is ook het streven naar een zuinig energieverbruik en het gebruik van duurzame bouwmaterialen. Nieuwe verplichtingen voor bv. isolatie hebben de bouwkosten van ziekenhuizen doen stijgen. Het VIPA-besluit bepaalt de maximaal subsidieerbare oppervlakte per categorie van verzorgingsvoorziening en de maximaal subsidieerbare kostprijs. Zo bedraagt de maximaal subsidieerbare oppervlakte 98,5 m² per bed of plaats voor algemene ziekenhuizen met meer dan 250 bedden. Het besluit geeft ook aan hoe het maximale subsidiebedrag wordt berekend. Door de nieuwe regeling hebben ziekenhuizen voortaan meer armslag om tegemoet te komen aan nieuwe eisen op het stuk van comfort, energiegebruik, toegankelijkheid, veiligheid en hygiëne. 

De bevoegdheidsverdeling tussen de federale overheid en de deelstaten maakt dat de federale regering in Koninklijke en ministeriële besluiten de subsidieregels vooropstelt. Zo moet de Vlaamse Regering voor de subsidiëring van haar ziekenhuisinfrastructuur de maximale subsidiegrenzen van de federale overheid respecteren. "Zolang we voor het vaststellen van investeringssubsidies binnen de grenzen blijven die de federale overheid heeft bepaald, is er geen bevoegdheidsprobleem. De Raad van State heeft dit nu bevestigd", zo zegt minister van Welzijn, Volksgezondheid en Gezin Jo Vandeurzen: "Met het nieuwe VIPA-besluit bereiken we een voor Vlaanderen realistischer regelgeving die voor de ziekenhuizen een correcte infrastructuursubsidiëring oplevert."

Alle ziekenhuizen die een bouwdossier hebben ingediend en de bouwwerken nog niet hebben gestart, zijn inmiddels verwittigd. Zij kunnen tot eind augustus hun dossier actualiseren. Op basis van deze gegevens volgt in het najaar een meerjarenoverzicht voor de toekenning van nieuwe principiële akkoorden voor in totaal ruim 1,5 miljard euro.

Zorgnet Vlaanderen wil een voortrekkersrol spelen en een substantiële bijdrage leveren aan het brede maatschappelijk debat over de toekomst van de zorg en de ouderenzorg in het bijzonder. Gedurende maanden reflecteerde Zorgnet Vlaanderen over de toekomst van de ouderenzorg. Het resultaat van dat denkproces presenteert Zorgnet Vlaanderen op het   tweedaags congres:
GPS 2021 - nieuwe navigatie voor ouderenzorg
Donderdag 25 en vrijdag 26 november
Zuiderkroon Antwerpen

Bekijk het volledige programma

Online inschrijven.

Em. Prof. Dr. Jan Vranken: "Armoedebestrijding is een keiharde materie. Wie niet in armoede leeft, zal toegevingen moeten doen, zal plaats moeten vrijmaken voor wie nu in armoede leeft. Het gaat uiteindelijk om het herverdelen van maatschappelijk belangrijke goederen: welvaart, macht en status. Anders wordt de kloof nooit gedempt. We moeten niet alleen met de armen werken, maar vooral aan onszelf."

Het voorbije jaar heeft minister Ingrid Lieten in voorbereiding op het Vlaams Actieplan Armoedebestrijding intens overleg gepleegd met haar collega-ministers, het Vlaams Netwerk Waar Armen Het Woord Nemen, het werkveld, het middenveld, de academische wereld, ervaringsdeskundigen in de armoede en de administratie Welzijn, en Volksgezondheid en Gezin. De samenwerking met een veertigtal partners leverde een plan met 194 doelstellingen op.

Concrete actiefiches tegen eind 2010

Het actieplan toont aan hoe de Vlaamse regering de armoede wil bestrijden. De minister vroeg haar collega-ministers aan het begin van de legislatuur al om een luik rond armoede in elke beleidsnota op te nemen. Vandaag vraagt ze haar collega-ministers tegen eind 2010 deze 194 doelstellingen te concretiseren aan de hand van actiefiches waarin het doel, de timing en het budget nader beschreven staan. In het voorjaar van 2011 komt er een voortgangsrapport.

Jan Vranken: "Mijn verwachtingen zijn hooggespannen. Dit Vlaams Actieplan Armoedebestrijding is een gedetailleerd en samenhangend geheel waarin een aantal baanbrekende voorstellen zijn opgenomen. Het legt duidelijke procedures vast om te coördineren, te monitoren, te evalueren en bij te sturen. Het nodigt alle leden van de Vlaamse Regering uit om op hun beleidsdomeinen hun bijdrage te leveren tot de realisatie van het plan."

"Het is de rol van de overheid om solidariteit en herverdeling te organiseren. Wij moeten als overheid voortdurend de vinger aan de pols houden", zegt minister Lieten. "Dit kan door het ondersteunen en uitbouwen van een Vlaamse armoedebarometer die op verschillende domeinen zal aantonen of de armoede stijgt of daalt, die zal tonen hoe het beleid zich ontwikkelt en waar het beleid bijgestuurd moet worden." Daarnaast zal de minister een armoedetoets ontwikkelen zodat we in de toekomst kunnen testen of onze regelgeving de armoede bestrijdt. Elk nieuw voorstel, elk nieuw decreet moet de armoede helpen bestrijden.

In dit plan geeft minister Ingrid Lieten aan op welke wijze Vlaanderen wil samenwerken met andere beleidsniveaus, maar ook met andere actoren (middenveldorganisaties, hulp- en dienstverleners, bedrijfsleven, ...) en niet in het minst met de verenigingen waar armen het woord nemen, met de mensen in armoede zelf.

Armoedebarometer en armoedetoets

De Vlaamse ministers zullen bijvoorbeeld ook initiatieven nemen om opgeleide ervaringsdeskundigen in armoede in te schakelen in zijn of haar beleidsdomein. Om armoede uit te bannen, is het noodzakelijk dat iedereen zijn verantwoordelijkheid opneemt. Daartoe is kennis van armoede belangrijk. De ware draagwijdte van armoede kan men pas inschatten wanneer men weet hoezeer armoede ingrijpt op het gevoel van zelfwaarde van het individu. Een eerste aanzet om de armoede te bestrijden is de automatische toekenning van rechten. Mensen in armoede zijn vaak niet op de hoogte van hun rechten, waardoor ze geen voordeel hebben bij een aantal maatregelen die hun leven kunnen verbeteren. Een eerste concrete actie in dit kader is het automatisch toekennen van de schooltoelage. Een Vlaamse armoedebarometer moet ons voortdurend op de hoogte houden over de evolutie van armoede. Het voorkomen van armoede in de toekomst willen we ondervangen door het invoeren van een armoedetoets op de regelgeving.

Maar Vlaanderen kan dit niet alleen. Belangrijke hefbomen moeten gerealiseerd worden op federaal vlak. In het kader van het samenwerkingfederalisme heeft minister Ingrid Lieten er al verschillende keren op gewezen dat het federale niveau werk moet maken van ondermeer het optrekken van de minimumuitkeringen en van het toepassen van derde betalersysteem.

Vlaanderen moet oog hebben voor de armoedeproblematiek in Brussel en ook daar binnen de bevoegdheden de strijd tegen armoede aanbinden.

De strijd tegen armoede is duidelijk een zaak van iedereen.

We zijn gezonder
In vergelijking met 50 à 100 jaar geleden zijn we veel gezonder geworden en leven we ook langer in goede gezondheid. Dit heeft op de eerste plaats te maken met een betere voeding en hygiëne. Ook de gezondheidszorg heeft daartoe bijgedragen, maar er is zeker nog ruimte voor verbetering. Speelt de gezondheidszorg voldoende in op onze behoeften? Verwaarlozen we belangrijke aspecten of bepaalde bevolkingsgroepen? Worden de middelen op een correcte manier besteed? En hoe doen we het ten opzichte van onze buurlanden? Een evaluatie van de performantie van het Belgisch gezondheidssysteem kan op deze en andere vragen een antwoord geven. 

Een must: betrokkenheid van alle gezondheidszorgadministraties
Voor een goed werkend meetsysteem is de betrokkenheid van en de samenwerking tussen alle gezondheidszorgadministraties absoluut nodig. Uit een enquête bij de belangrijkste stakeholders blijkt dat de meerderheid positief staat tegenover het initiatief. Dit eerste rapport bewijst alvast dat een efficiënte samenwerking mogelijk is. Daarnaast moet de beschikbaarheid van goede en vooral recente gezondheidsdata (bvb. sterftecijfers, overleving van kanker, enz.) worden verbeterd en gecentraliseerd. Vooraf moeten ook concrete gezondheidsdoelstellingen worden bepaald op basis waarvan het gezondheidszorgsysteem kan worden vergeleken. Pas dan heeft een dergelijk meetsysteem echt zin als een instrument voor het (bij)sturen van het beleid.

Hoge blootstelling aan straling
De Belgische gezondheidzorg lijkt goed te scoren op gebied van toegankelijkheid, hoewel de bijdragen van de patiënt relatief hoog liggen. Het hoge aantal afgestudeerde artsen en verpleegkundigen is een positief element, maar het gebrek aan gegevens over het aantal actieve zorgverleners is een aandachtspunt. Een diepgaande analyse van de toekomstige nood aan en aanbod van zorgverleners is dringend nodig.
De veiligheid in de ziekenhuizen scoort matig tot goed, met onder andere een daling van het aantal infecties met de ziekenhuisbacterie (MRSA). Anderzijds wordt een toenemende blootstelling aan medische straling vastgesteld, vooral door een hoog gebruik van CT scans.

De preventieve zorg behaalt een matig resultaat voor kankerscreening en gezondheidspromotie. In vergelijking met andere landen worden de Belgen nog onvoldoende op bepaalde types van kanker (bvb borstkanker voor de leeftijdsgroep van 50 tot 69 jaar, of baarmoederhalskanker voor 25 tot 64 jaar) gescreend, met bovendien een groot verschil tussen de regio's.

De score voor de effectiviteit en continuïteit van de curatieve, of ‘genezende' zorg roept dan weer vragen op. Hoewel een daling merkbaar is, blijft het aantal baarmoederverwijderingen hoog. Daarnaast is er de toename van het aantal keizersneden, maar het cijfer blijft onder het internationale gemiddelde.

De studie is beschikbaar op kce.fgov.be (rubriek publicaties) onder de referentie KCE Reports vol.128A.

Vlaams minister van Welzijn, Volksgezondheid en Gezin, Jo Vandeurzen en het Vlaams Agentschap Zorg en Gezondheid kondigden eerder al de start aan in september van de vaccinatie van meisjes die in het eerste jaar secundair onderwijs zitten of geboren zijn in 1998. Dat was op voorwaarde dat er tijdig  budgettaire ruimte zou zijn en dat de aanbestedingsprocedure voor de vaccins tijdig afgerond kan geraken. Half augustus zal duidelijk zijn of aan die voorwaarden is voldaan en zullen we er over communiceren. Als de vaccinatiecampagne kan starten zullen de centra voor leerlingenbegeleiding, de scholen, ouders en jongeren onmiddellijk informatie krijgen.

Ook nog goed om weten:

- 70% van de baarmoederhalskankers kan vermeden worden door vaccinatie tegen HPV. Dat komt doordat in het vaccin 2 types van het virus opgenomen zijn die verantwoordelijk zijn voor 70% van alle baarmoederhalskankers. De huidige HPV-vaccinatie beschermt dus tegen veel baarmoederhalskankers, maar niet tegen alle. Het tijdig opsporen van baarmoederhalskanker blijft daarom belangrijk. Conform de Europese aanbeveling adviseren experten (o.a. het Wetenschappelijk Instituut Volksgezondheid) dat vrouwen van 25 tot en met 64 jaar zich om de drie jaar laten screenen (i.p.v. elk jaar).
- Vaccinatie zal alleen gratis zijn voor meisjes uit het eerste jaar secundair onderwijs (wie zich niet dat jaar laat vaccineren, zal zich later ook niet meer gratis kunnen laten vaccineren).
- Vaccinatie bij de huisarts is momenteel niet gratis (zowel het vaccin als het plaatsen van het vaccin moeten worden betaald).

De onderzoekers laten zich niet meesleuren door de euforie van de vele kwantitatieve en kwalitatieve evaluaties van het stelsel, maar stelt de vraag in welke mate het subsidiëren van deze activiteiten werkelijk een kerntaak is voor de overheid, en hoe ruim de financiering dan zou moeten zijn. Of de middelen niet selectief moeten besteed worden. Of de kostprijs voor de gebruiker best gedifferentieerd wordt. Of de terugverdieneffecten wel werkelijk zijn wat ze zijn en wat dus de werkelijke kost van het stelsel is. En is er nu minder zwartwerk? Blijft het stelsel in de toekomst betaalbaar?

Het rapport toont aan dat de expansie zowel bruto, maar ook netto, een aanzienlijke kost is voor de overheid. Met het voortduren van de economische crisis wordt de budgettaire marge des te nijpender. De overheid moet meer en meer prioriteiten stellen. Dit kan zijn in de bijdragen (lees belastingen), maar ook in de uitgaven. Zich bewust zijn van de werkelijke uitgaven, kan het maken van deze keuzen vergemakkelijken. Het rapport opent tal van pistes die snel kunnen ingevoerd worden, naarmate de economie herstelt.

Raadpleeg het volledige rapport op de site van het HIVA.

Geboorten
In 2009 werden volgens de registratie van Kind en Gezin 69 692 kinderen geboren in het Vlaamse Gewest. Dat is een lichte daling (0,9%) vergeleken met 2008, maar toch nog een zeer hoog cijfer als we kijken naar begin jaren 2000. Toen lag het geboortecijfer lager dan 62 000.
En 2010 laat opnieuw een toename zien; in de eerste 5 maanden waren er 0,6% meer geboorten dan in dezelfde periode in 2009.
Het gevolg hiervan is dat de groep van kinderen onder de 3 jaar steeds groter wordt. Op 1 januari 2008 waren er 16 675 kinderen meer dan op het dieptepunt, begin 2004. En vooruitberekeningen in het najaar 2009 op de gegevens van Kind en Gezin voorspellen een verdere toename van het aantal zeer jonge kinderen.

Kinderwens
Hoe het zit met de kinderwens in Vlaanderen, is bevraagd in de Survey Sociaal-Culturele Verschuivingen van de Studiedienst van de Vlaamse Regering  (2008).  Er is een kloof tussen het ideaal aantal kinderen en het aantal kinderen dat men voor zichzelf wenst. Gemiddeld schuift men 2,06 kinderen naar voren als ideaal aantal kinderen en 2,04 als gewenst aantal kinderen voor zichzelf. Hoe kleiner de kloof, volgens demografen, hoe positiever (aanstaande) ouders de maatschappelijke context om kinderen te krijgen, inschatten. Deze kloof is kleiner geworden in vergelijking met 2003. Dit hangt samen met een evolutie in de maatschappelijke context zoals de beschikbaarheid en het gebruik van kinderopvang, de mogelijke arbeidstijdregelingen, enz.

Kinderopvang

Kinderopvang is een belangrijk element in functie van de combinatie gezin en arbeid. We stellen een flinke toename van het gebruik van kinderopvang vast in de voorbije jaren. 63,3% van de kinderen onder de drie jaar maakt gebruik van formele opvangregelingen en/of de kleuterschool.

Combinatie arbeid en gezin

In gezinnen van jonge kinderen ligt de arbeidsparticipatie hoog. Heel wat gezinnen van jonge kinderen streven naar een gezinsvriendelijke regeling van de arbeidstijd. Een toenemend aantal gezinnen met jonge kinderen kiest voor een ‘anderhalve' baan. Van 36,8% van de kinderen in een tweeoudergezin heeft het gezin een ‘anderhalve' baan. Bijna 79% van de moeders en 72% van de vaders van zeer jonge kinderen werkt enkel in de week én overdag.

Maatschappelijke kwetsbare situaties

Volgens de laatst beschikbare SILC (Statistics on Income and Living Condition) van de EU leven in Vlaanderen 11,2% kinderen in een gezin met een verhoogd armoederisico. Een risico dat nog hoger ligt in eenoudergezinnen (32,7%). Tewerkstelling is heel belangrijk in de bestrijding van armoede. Onderzoeken zijn op dit punt unaniem. In eenoudergezinnen zonder werkende ouder loopt het armoederisico op tot 72,6%. In het geheel van gezinnen zonder arbeidsparticipatie tot 85%. Volgens de Kind en Gezin-registratie leeft 8,3% van de kinderen geboren in 2009 in een kansarm gezin. Een percentage dat de voorbije jaren licht toenam. Ook hier zien we het belang van tewerkstelling. Bij bijna 71% van de kinderen in 2009 geboren in een kansarm gezin was er sprake van een zwakke arbeidsituatie van de ouders.

Gezond en veilig leven?

- Preventie van ‘open ruggetje'
Foliumzuur is belangrijk voor de preventie van neuralebuisdefecten (open ruggetje) bij de foetus. Inname van foliumzuursupplement van vóór de conceptie en tijdens de eerste 3 maanden van de zwangerschap wordt daarom aanbevolen. Uit het onderzoek Jong! van het Steunpunt Welzijn, Volksgezondheid en Gezin blijkt dat de helft van de aanstaande moeders het supplement niet correct inneemt. Te laat gestart of te vroeg gestopt.

- Borstvoeding
Het geven van borstvoeding, waarvan de voordelen voor de gezondheid van de baby en de moeder duidelijk zijn, neemt verder toe. Niet alleen is er een toename van het aantal kinderen dat bij de start uitsluitend borstvoeding krijgt (66.7%, +1,8 tegenover 2008), maar ook de duur van de borstvoeding neemt toe. Een groter aandeel kinderen krijgt ook nog op 3 maanden uitsluitend borstvoeding (36,2%, +1,3 tegenover 2008).

Een belangrijke aandachtspunt voor Kind en Gezin blijft de borstvoeding van kinderen geboren in een kansarm gezin. Minder dan 40% van deze kinderen krijgt borstvoeding.

- Wiegendood
Het aantal gevallen van wiegendood is verder gedaald. In 2008 waren er maar 18 gevallen van wiegendood, tegenover 22 in 2007.

- Rookvrije omgeving
Een van de aanbevelingen in het kader van preventie van wiegendood is het vermijden van blootstelling aan roken. Het onderzoek Jong! van het Steunpunt Welzijn, Volksgezondheid en Gezin toont aan dat een rookvrije omgeving voor jonge kinderen nog geen feit is. 16,6% van de kinderen geboren in de periode mei 2008 - april 2009 wordt blootgesteld aan rook tijdens de zwangerschap en 14,2% na de bevalling (actief rokende moeders en/of passief rokende moeders).

- Zware verkeersslachtoffers
Na jaren van daling is er opnieuw een stijging van zware verkeersslachtoffers (doden binnen de 30 dagen en ernstig gewonde kinderen) bij kinderen onder de 12 jaar. In 2008 kwamen in het Vlaamse Gewest 16 kinderen onder de 12 jaar om en raakten er 138 ernstig gewond.

Algemene conclusie

Het dertiende rapport over de leefsituatie en het welzijn van jonge kinderen in het Vlaams Gewest geeft aan dat jonge kinderen het globaal genomen goed stellen. Toch wordt een niet onbelangrijk aantal gezinnen vandaag geconfronteerd met een verhoogd financieel risico en/of met kansarmoede. Dat is zeker een blijvend aandachtspunt voor het beleid. De maatschappelijke context om voor kinderen te kiezen evolueert positief.

Niets hoeft, veel kan. Het is er aangenaam en voelt aan als een thuis. De wereld van het ziekenhuis is ver weg. Villa Rozerood biedt respijt. Respijt omdat families er even tussenuit moeten kunnen om op adem te komen en nadien voort te doen, respijt omdat de zorg thuis tijdelijk niet kan, terwijl een ziekenhuisopname niet of niet langer nodig is.

Ontdek de mogelijkheden op www.villarozerood.be

"De mate waarin mensen voor elkaar zorgen, is belangrijk nu de zorgvraag door de vergrijzing sterk zal toenemen", zegt minister Jo Vandeurzen. "En wat ook een rol speelt: het budget van de overheid is beperkt, het zorgaanbod beantwoordt nog niet in elk segment van de sector aan de vraag, de sociale zekerheid staat onder druk, de gebruikers zijn mondiger geworden - een goede zaak - en ze vragen zorg op maat. De overheid krijgt dit niet alleen rond. Mantelzorg en ook vrijwilligerswerk zijn essentieel. De inzet van deze mensen vraagt onze waardering en steun, zeker omdat zorg in het gezin minder vanzelfsprekend is geworden."

Minst ingrijpende zorg

Waar het mogelijk is kiest de minister voor de minst ingrijpende zorg, in het bijzonder zelfzorg, mantelzorg en thuiszorg: "De maatregelen die we nemen, moeten de keuze voor thuiszorg respecteren en financieel mogelijk maken, ook voor zwaar zorgbehoevenden die dank zij een goede mantelzorg nog thuis willen en kunnen blijven. Mantelzorg is meestal een onmisbare voorwaarde om in de eigen vertrouwde omgeving te kunnen blijven wanneer men zwaar zorgbehoevend wordt. Het is daarom zeer belangrijk dat mantelzorgers steun krijgen en dat de zorg die ze verlenen kan aangevuld of tijdelijk onderbroken worden door de nodige professionele zorg."
Onderzoek wijst uit dat mantelzorg voldoening geeft, ook aan de mantelzorger. 50 % van alle mantelzorgers geeft te kennen dat hun werk zin geeft aan hun leven. De belangrijkste drijfveren zijn verantwoordelijkheidsgevoel, liefde, vertrouwen, er de tijd voor hebben en een opname vermijden in het ziekenhuis of het rusthuis.

Sociale netwerken helpen

Behalve leeftijd en werksituatie hebben ook sociale netwerken invloed. Sociale banden leiden tot meer zorg voor elkaar. De aanwezigheid van een zorgbehoevende in een sociaal netwerk leidt vaak spontaan tot informele zorg. Wie met een zorgbehoevende samenwoont heeft bv. 14 maal meer kans om mantelzorger te zijn. Het afbrokkelen van sociale netwerken en gezinsstructuren dat aan de gang is, zal dan ook van invloed zijn op de beschikbare mantelzorg.

Thuisondersteunend zorgaanbod

Een mantelzorger moet op tijd en stond op adem kunnen komen. Daarom hebben ze ondersteuning nodig. En die biedt de Vlaamse Regering. Thuiszorgdiensten en thuisondersteunende zorg nemen een deel van de zorg over. Jo Vandeurzen: "Op 18 juni heeft de Vlaamse Regering beslist om dit jaar nog 150.000 uren extra aan gezinszorg toe te kennen. In totaal zitten er in dit pakket meer dan 16 miljoen uren hulp aan huis. Het subsidiebedrag vanwege de Vlaamse Overheid voor dit aantal uren beloopt 440 miljoen euro. Zelfs in tijden van besparingen stellen we dit aanbod niet in vraag. Ook de komende jaren zullen we investeren in gezinszorg." De jongste jaren hebben ook een aantal gemeenten een mantelzorgpremie ingevoerd. In 2008 was dat het geval voor 75 % van de Vlaamse gemeenten. Gemiddeld bedroeg de premie 32 euro per maand.

Ook Centra voor Kortverblijf en Dagverzorgingscentra kunnen tijdelijk mantelzorgers ontlasten. De beschikbaarheid van nachtzorg, vrijwilligers die 's nachts de rol overnemen van de mantelzorger, maakt dat de mantelzorger toch enkele nachten respijt heeft. Vooral voor palliatieve situaties en bij zwaar chronisch zieken en dementerenden is deze zorgverlening van belang. De taak van de mantelzorger stopt niet om 17 uur. Jo Vandeurzen: "In zes regio's in Vlaanderen bestaat momenteel door Vlaanderen gefinancierde nachtzorg. Eind 2010 lopen deze projecten af en gaan we met de sector na hoe we dit aanbod evalueren en eventueel verder structureel kunnen maken."

Mantelzorgers worden actief betrokken bij de zorgverlening. Ze worden goed geïnformeerd en kunnen een beroep doen op verschillende faciliteiten. Zo zijn er de expertisecentra dementie, de diensten maatschappelijk werk van de ziekenfondsen, de regionale en lokale dienstencentra. Een betere kennis en toekenning van sociale rechten is één van de ambities van de Vlaamse Regering.

Maximumfactuur

Mantelzorgers kunnen ook rekenen op een financiële tegemoetkoming. Sinds 1 januari 2001 geeft de Vlaamse zorgverzekering een forfaitaire tegemoetkoming per maand voor niet-medische kosten in mantel- en thuiszorg. Deze tegemoetkoming voor zwaar zorgbehoevenden bedraagt 130 euro per maand. De zorgverzekering vergoedt de kosten voor thuiszorg, ook wanneer er geen of weinig professionele zorg, maar vooral mantelzorg aanwezig is. Jo Vandeurzen: "Er blijft een belangrijke groep mensen die met het zorgverzekeringsforfait niet toekomen om al hun kosten te betalen. Voor deze groep komt er een systeem van maximumfactuur in de thuiszorg. 'Maximumfactuur' betekent dat mensen niet méér aan eigen bijdragen moeten betalen dan een vooraf vastgesteld bedrag dat berekend wordt op basis van hun inkomen. Zo blijft voor hen de toegang tot de zorg gevrijwaard." De uitwerking van deze maximumfactuur in de thuiszorg is één van de onderdelen van het nieuwe decreet op de Vlaamse Sociale Bescherming dat nog deze legislatuur zal worden toegepast.

Peter Leyman, voorzitter van de Commissie Diversiteit: "Vaak heeft men bij evenredige arbeidsdeelname voor kansengroepen alleen aandacht voor jobs in loondienst. De doelstellingen uit het Pact 2020 gelden echter ook voor zelfstandige arbeid. Tegen 2020 zou ondernemerschap bij de eerste generatie allochtonen (geboren buiten EU27) en mensen met een arbeidshandicap moeten toenemen tot een niveau dat evenredig is met hun aanwezigheid in de beroepsbevolking (respectievelijk 4,2% en 8,3%). Daar zijn we vandaag nog ver vanaf. Inzetten op duurzaam, kwaliteitsvol ondernemerschap bij deze groepen is een must én goed voor de economie."

Drempels en knelpunten

Volgens de commissie Diversiteit moet er onder meer oog zijn voor een evenwichtige beeldvorming van deze allochtone ondernemers in de media, voor erkenning van beroepservaring en buitenlandse diploma's van nieuw- en oudkomers, voor specifieke noden bij vorming en opleiding van anderstaligen, voor een ruimere toegang tot reguliere netwerken, professionele ondersteuning en financieringskanalen voor allochtone ondernemers en voor sterke zelforganisaties die hen ondersteunen. 

(Kandidaat-)ondernemers met een arbeidshandicap zijn onder meer gebaat bij aangepaste en toegankelijke dienstverlening, bij ondersteuning op de opleidingsvloer, bij een evenredige toegang tot verzekeringen en financiering, bij een optimalisering van de tewerkstellingsondersteunende maatregelen en bij de bestrijding van inactiviteitsvallen.

De vijf werkpunten om toegang tot ondernemerschap bij kansengroepen te vergemakkelijken  en voor duurzaam ondernemerschap te zorgen:
- ondernemerstalent ontdekken en ontwikkelen
- marktkansen vinden en benutten
- onnodige praktische drempels wegnemen
- financieringsmogelijkheden vinden
- ondersteuning tijdens de loopbaan

Meer info:
Het volledige advies vindt u op www.serv.be

Daarom zoekt Jongerenwelzijn mensen die minstens 5 jaar ervaring hebben in een functie waarmee zij een bijzondere deskundigheid hebben verworven inzake problematische opvoedingssituaties.

Ook Meuris, Flip Kowlier en K's Choice zijn van de partij op de veertiende editie van Rock voor Specials, het jaarlijkse pop- en rockzomerevenement voor mensen met een verstandelijke beperking. Peter Van de Veire praat de festiviteit op woensdag 23 juni aan elkaar, de dag erop is het aan Mong Rosseel.

Het festival is een initiatief van vzw Den Dries in Evergem. Sponsors, familieleden, vrijwilligers en de eigen medewerkers van de voorziening stellen alles in het werk om de bezoekers een spetterend feest te bezorgen. Mensen met verstandelijke beperkingen hebben ondanks pogingen tot inclusie nog steeds geen plaats verworven op muziekfestivals. Dat en het sensibiliseren van de publieke opinie dat deze mensen interesse hebben voor een rockfestival is een van de redenen waarom Den Dries dit concert in het leven heeft geroepen. Meer dan 3.000 mensen komen zo op de wei terecht die anders nooit op een festival terechtkunnen. Vaak verhindert een specifieke zorgbehoefte die mogelijkheid. Rock voor Specials is op hun maat georganiseerd en voorziet in die extra opvang.

Info: http://www.rockvoorspecials.be/

Ondanks de toegenomen instroom zijn de wachtlijsten het voorbije jaar niet gegroeid. Dat ligt vooral aan de capaciteitstoename bij de private voorzieningen met meer dan 300 plaatsen, in het bijzonder bij de begeleidingstehuizen en thuisbegeleidingsdiensten. Behalve uitbreiding van de hulpverlening investeert Jongerenwelzijn ook in preventie en opvoedingsondersteuning, om gezinnen te ondersteunen en te versterken in hun opvoedingsrol. Verder zijn bij de private voorzieningen twee nieuwe categorieën (herstelgerichte constructieve afhandeling en crisishulp aan huis) erkend.

Jongeren in de puberteit vormen de grootste groep binnen de bijzondere jeugdbijstand, maar anderzijds is zowat 30 % van de minderjarigen jonger dan 10 jaar. Vooral bij kinderen jonger dan zes jaar geldt pleegzorg als eerste overweging. Het aantal kinderen in de pleegzorg is dan ook toegenomen tot meer dan 4 600.

Het aandeel jongeren die een als misdrijf omschreven feit hebben gepleegd, is gestegen van 12,4 % tot 13,6 %. Ook in 2009 levert Jongerenwelzijn diverse inspanningen als antwoord op jeugddelinquentie. Dat gaat van uitbreidingen bij gemeenschapsinstellingen en federale detentiecentra tot diverse initiatieven met private projecten en voorzieningen, zoals Youth at Risk, proeftuinen voor meisjes en het GRT-traject (geïndividualiseerd residentieel traject).

Het merendeel (85 %) van de minderjarigen in de bijzondere jeugdbijstand zijn evenwel kinderen en jongeren in problematische opvoedingssituaties. Het is vooral deze grootste en meest kwetsbare groep die meer aandacht verdient. Jongerenwelzijn dringt daarom aan op meer mensen en middelen, voor het handhaven van innovatie en kwaliteit als speerpunten in de bijzondere jeugdbijstand. Er is bijvoorbeeld nood aan de ontwikkeling van flexibele trajecten en hulpvormen, deze moeten sneller inspelen op de specifieke situatie van de jongere en zijn gezin, om zo meer en beter aangepaste zorg op maat te kunnen bieden.

www.jongerenwelzijn.be

Dan kan jij een verschil maken! Dien een projectaanvraag in bij Cera en verdien 5.000 tot 10.000 euro om te investeren in de deskundigheid van de begeleiders van jouw voorziening.

Een project indienen kan tot 1 oktober 2010.

Lees er meer over op de site van Cera.

Overtuigd? Vul hier het aanvraagformulier in.

Er zijn veel actoren die eerstelijnshulp bieden aan mensen met psychische problemen. Maar de doorverwijzing verloopt soms gebrekkig. Dat komt doordat het aanbod geestelijke gezondheidszorg onvoldoende bekend is en mensen niet meteen op de juiste plaats terechtkomen. Het taboe dat nog steeds op psychische problemen rust maakt het er niet makkelijker op. En vaak zijn er lange wachttijden voor een behandeling voor mensen met psychische problemen. De capaciteit van het residentiële aanbod geestelijke gezondheidszorg is om historische redenen in België altijd groter geweest dan in de ons omringende landen. Volgens de Wereldgezondheidsorganisatie had België in 2008 152 psychiatrische bedden per 100.000 inwoners. Van alle Europese landen heeft enkel Malta een nog hoger aantal bedden.  

Kernfuncties zorgcircuits 

De nieuwe zorgcircuits en netwerken die de samenwerking tussen extra- en intramurale diensten faciliteren, zullen ten minste volgende kernfuncties hebben:

1. activiteiten voor preventie en promotie van geestelijke gezondheidszorg, vroegdetectie, screening en diagnosestelling;
2. ambulante intensieve behandelteams voor zowel de acute als chronische problemen op het gebied van geestelijke gezondheid;
3. rehabilitatieteams die werken rond sociaal herstel en sociale inclusie;
4. intensieve residentiële behandelunits voor acute en chronische problemen van geestelijke gezondheid als een opname noodzakelijk is;
5. woonvormen met een zorgaanbod, als het thuismilieu of het thuisvervangend milieu niet in staat is om de nodige zorg te organiseren.

Deze functies zullen initieel opgestart worden in een beperkt aantal werkingsgebieden. In eerste instantie gelden ze enkel voor de doelgroepen van jongvolwassenen vanaf 16 jaar en volwassenen. De eerste projecten starten tussen begin januari 2011 en begin 2012.

Wie meer informatie wil of zich wil aanmelden als kandidaat-projectpromotor kan terecht op www.psy107.be

VAD stelt echter een 'verontrustende tendens' vast over de functie van alcoholgebruik bij jongeren van 17 à 18 jaar. Ongeveer 20% van hen geeft aan alcohol te drinken om dronken te worden, een fenomeen dat vooral bij jongens voorkomt. Ook het aantal jongeren dat een sigaret opsteekt, kende een terugval, voornamelijk bij de 12- tot 14-jarigen. Die daling tekent zich wel hoofdzakelijk af tussen 2000 en 2004, de laatste jaren blijft het percentage jongeren dat tijdens het jaar voor de bevraging rookte hangen op 24% (33% in 2000).

Eenzelfde tendens bij cannabisgebruik. Het aantal jongeren dat in het jaar voor de bevraging cannabis gebruikte daalde eveneens tussen 2000 en 2004, om vervolgens te blijven steken op 11,7% (14,6% in 2000).

De andere illegale drugs blijven veeleer een beperkt fenomeen bij de leerlingen in het secundair onderwijs. Het gebruik tijdens het jaar voor de bevraging blijft hangen rond de 3%. Het gaat dan doorgaans om oudere jongens, vooral in het beroepsonderwijs.

www.vad.be

Bij de voorstelling van het proefproject vandaag in Hasselt waren de Vlaamse ministers Vandeurzen en Lieten aanwezig.

www.kindengezin.be

Aantal rokers daalt in Vlaanderen
Het totaal aantal rokers in Vlaanderen is in 2008 gedaald tot 23% (in 2004 was dit nog 27,1%). Ook het aantal dagelijkse rokers, zware rokers en rokers die afhankelijk zijn van tabak neemt af. Roken komt nog altijd vaker voor bij mannen (28%) dan bij vrouwen (21%) en vooral bij personen met een laag opleidingsniveau: zowel het aantal rokers, dagelijkse rokers als zware rokers is hoger bij laaggeschoolden dan bij personen die een opleiding hoger onderwijs genoten. Laaggeschoolden beginnen ook op vroegere leeftijd te roken (gemiddeld ongeveer 10 maanden eerder). Ook het aantal rokers bij jongeren daalt: in 1997 rookte nog 32% van de jongeren van 15 tot 24 jaar en in 2008 is dat percentage teruggevallen tot 25%.

Succesvolle acties
De voorbije jaren zijn in Vlaanderen inspanningen geleverd om scholen, bedrijven, organisaties en lokale besturen ertoe aan te zetten een tabaksbeleid te voeren. Die inspanningen zullen zeker worden voortgezet.

Enkele voorbeelden:
| ‘Rookvrije scholen' (subsidie 142.000 euro)
Minister Vandeurzen: "Vlaanderen investeert in primaire preventie in scholen, dat betekent dat we voorkomen dat kinderen en jongeren beginnen te roken. Uit onderzoek blijkt dat sommige Vlaamse scholen achterop raken met hun rookbeleid. Ze hebben een publiek van leerlingen die een groot risico lopen op tabaksverslaving. Samen met onderwijs hebben we daarom een trajectbegeleiding gestart voor 40 van deze scholen, met intensieve vorming en coaching. Het materiaal dat op basis van deze ervaringen werd ontwikkeld helpt om andere scholen in dezelfde situatie te ondersteunen." Informatie over de resultaten van het project en de materialen: http://www.vigez.be/index.php?page=109&detail=209

| Proefprojecten rookstop voor mensen met een lager opleidingsniveau en mensen in armoede
In Vlaanderen zijn er proefprojecten rookstop voor mensen met een lager opleidingsniveau en voor mensen die in armoede leven.
In de provincie Limburg en de Stad Antwerpen liep het proefproject 24u niet roken (subsidie 140.000 euro). Het project liet mensen met allerlei vormen van ondersteuning (o.a. een sms-dienst) ervaren dat het best wel mogelijk is om in ieder geval voor 24u de sigaret te laten voor wat ze is. Op die manier wordt de motivatie om definitief te stoppen verhoogd. Meer dan 1.200 rokers namen deel aan de actie. Een evaluatie door de Universiteit Antwerpen toonde aan dat - in vergelijking met een controlegroep - de motivatie om te stoppen, en het geloof in eigen kunnen op dat vlak, bij de deelnemers sterk was toegenomen. Heel wat deelnemers bleken ook een maand na de actie nog altijd rookvrij.
Daarnaast waren er ook projecten in een wijkgezondheidscentrum en een armoedeorganisatie (subsidies 75.000 euro).

| Provinciale rookstopregisseurs (subsidie 400.000 euro)
Er zijn provinciale rookstopregisseurs aangesteld die het aanbod aan rookstopbegeleiding inventariseren, beter bekend te maken bij het doelpubliek en verspreiding stimuleren

Rookstopbegeleiding op maat
Er bestaan preventiemethodieken, maar de capaciteit is te beperkt. Vandaar dat er een uitbreiding komt, vooral voor doelgroepen die vandaag nog uit de boot vallen zoals mensen die in armoede leven en laagopgeleiden.  Minister Vandeurzen: "We moeten er in Vlaanderen voor zorgen dat elke roker een beroep kan en wil doen op een efficiënte rookstopbegeleiding op maat van zijn of haar situatie. Huisartsen en andere gezondheidsprofessionals kunnen rokers stimuleren om die stap te zetten."

Vlaamse campagne "24u niet roken"
De succesvolle actie "24u niet roken" wil de minister uitbreiden naar heel Vlaanderen. Een mediacampagne zal de aandacht vestigen op de acties van de Logo's (lokaal gezondheidsoverleg) en hun lokale partners extra aandacht.

Meer informatie: www.zorg-en-gezondheid.be

Adoptie: oplossing voor de kinderen, niet voor de ouders 

In aanloop naar de Staten-Generaal Adoptie stelde de Vlaamse Centrale Autoriteit voor adoptie gisteren de eerste cijfers ter beschikking van het aantal gerealiseerde adopties in 2009.  In de periode 2006 tot 2009 verkregen 1 421 kandidaten een geschiktheidsvonnis. In dezelfde periode werden 794 kinderen toegewezen. 66% van de ouders met een geschiktheidsvonnis hebben een kind toegewezen gekregen. Dit percentage ligt lager, doordat een deel van deze kinderen nog is toegewezen aan ouders die voor 2006 een geschiktheidsvonnis hadden. In 2009 zijn er 592 gezinnen die zich aanmelden, terwijl er in dat jaar 209 (wat een stijging is) kinderen worden toegewezen. Dit is ongeveer de reële ratio voor adoptie in Vlaanderen.
"Ik meen dat hier maar één conclusie kan zijn en dat is dat we zoeken naar een systeem om het aantal aanvragen én het aantal gerealiseerde adopties op elkaar af te stemmen. Bij de aanvang van de Staten-Generaal heb ik daarover al heel duidelijk gezegd dat adoptie gaat over het zoeken van een oplossing voor kinderen en niet over het zoeken van kinderen voor ouders. Ik ben zeer blij dat alle werkgroepen dit standpunt onderschrijven. Ik meen dan ook dat de vereniging www.geadopteerd.be terecht vraagt dat we zeer zorgzaam met adoptie omgaan en terecht ook stelt dat we ons zeer bewust moeten zijn van de impliciete emotionele breuk die adoptie installeert", aldus de minister.

Naar aanleiding van de cijfers uit het activiteitenverslag van VCA benadrukt de minister ook het grote belang van de principes van het Haags Verdrag en pleit hij voor Europese, internationale afspraken om adoptie te laten wat het in se is: een oplossing voor een kind in nood. Vlaanderen realiseerde in 2009 85% van haar adopties met herkomstlanden die het Haags Verdrag niet ratificeerden. Deze schrijnende trend is niet specifiek Vlaams.

"Voor mij is de grootste uitdaging, zowel voor Vlaanderen als voor de hele internationale adoptiegemeenschap, dat we samen een heldere positie innemen tegenover die landen die het Haags Verdrag niet ratificeren. Ik wil hier tot zeer duidelijke standpunten komen, die met de federale overheid gedeeld worden.
Wanneer we daar niet in lukken, stopt de facto het adoptieverhaal. De VCA bepleit ten aanzien van deze landen procedures die de principes en de geest van het Haags verdrag nastreven. Als alle landen dit doen, zal dit de herkomstlanden er veel sterker toe aanzetten het Haagse Verdrag te ratificeren en transparante procedures te gebruiken", nog volgens de minister. 

Kazachstan en Ethiopië: te grote afhankelijkheid

Er is op dat vlak vooruitgang. Kazachstan startte onlangs de ratificatieprocedure van het Haagse Verdrag en verwacht wordt dat zij binnen afzienbare tijd een nieuwe adoptiewet aannemen. Ethiopië overweegt ook een ratificering. Maar de beperkte spreiding van onze gerealiseerde adopties, legt nog een ander probleem bloot: de grote afhankelijkheid voor adopties van twee landen: Kazachstan en Ethiopië maken samen bijna 80% uit van de gerealiseerde adopties. De minister wenst een grotere spreiding: "We zullen zeer kritisch nagaan hoe we elk kanaal controleren. Dat veronderstelt een andere manier van samenwerken tussen VCA, de federale autoriteit en de adoptiediensten. Dit zal ook betekenen dat we op een andere manier met zelfstandige adopties zullen omgaan. Ik verwacht een kritische analyse van de tijdsbesteding voor deze kanaalonderzoeken en een verbetering ervan."

Het nieuwe federale regeerakkoord moet volgens de minister adoptie de samenwerking van de federale overheid (justitie) met de gemeenschappen regelen en de taken afbakenen. De werkgroepen van de Staten-Generaal hebben zich in al deze thematieken verdiept en de resultaten moeten leiden tot een vernieuwd adoptiebeleid. "We gaan de resultaten van deze Staten-Generaal niet laten koud worden," aldus nog de minister: "Ik zal voor het zomerreces de beleidsconclusies voorleggen aan de Vlaamse Regering." In oktober 2010 volgt een definitief overzicht met beleidsaanbevelingen en een plan van aanpak Het nieuwe decreet treedt in werking begin 2012.

De gids behandelt 13 thema's (gezondheid, onderwijs, sociale hulp,...) en kan eind mei 2010 gedownload worden via de website van de Sociale Dienst voor Vreemdelingen (www.sdv.be).

www.parochialewerken-ledeberg.be/toontje_vzw

De Wablieft-Opvoedingskrant telt 12 pagina's vol praktische tips, verhalen en leerspelletjes. Ze biedt ouders een kader om beter te communiceren met hun kind om schoolse vaardigheden speels te oefenen.

Elke abonnee van de Wablieft-krant krijgt een exemplaar van de Opvoedingskrant in de bus. Ook Kind en Gezin zorgt voor de distributie van de krant via de inloopteams, de opvoedingswinkels en de Kind en Gezin-consultatiebureaus waar zich op jaarbasis minstens 50 kinderen geboren in een kansarm gezin aanmelden. Voor deze distributie werden 20.000 exemplaren voorzien. De ouders kunnen de krant gewoon meenemen. Adressen van deze locaties zijn te vinden op de site van Kind en Gezin: www.kindengezin.be.

Enkele bladzijden van de krant zijn online beschikbaar in een pdf-versie op de websites van Wablieft en EXPOO: www.wablieft.be/dekrant/opvoedingskrant en www.groeimee.be

De meeste Europeanen kwalificeren de kwaliteit van de gezondheidszorg als goed of zeer goed. Toch bestaan er aanzienlijke verschillen. België is primus op dit onderdeel. Liefst 97% van de Belgen kenmerkt hun gezondheidszorg als goed tot zeer goed. Daarna volgen Oostenrijk (95%) en Finland (91%). Griekenland en Roemenië scoren met 25% ver onder het gemiddelde (70%).

Twee derde van de Belgen (65%) bestempelt de kwaliteit van de eigen gezondheidszorg als beter dan in de buurlanden. Oostenrijk en Finland volgen met 64% en 56%. In 16 EU-lidstaten wordt de kwaliteit in eigen land lager ingeschat dan in andere lidstaten.

Bijna een op de twee Europese respondenten vreest dat ze schade kunnen oplopen als ze zich laten verzorgen (in een ziekenhuis of ambulant). Naast ziekenhuisinfecties noemen ze gemiste, foute of te late diagnoses als risico. De Griekse, Cypriotische en Letse gezondheidszorg scoren heel slecht. Oostenrijk, Finland en Duitsland munten uit, België zit in de middenmoot.

Wie in ons land problemen krijgt met de gezondheidszorg, zoek soelaas bij een advocaat, het ziekenhuismanagement of de gezondheidsminister. Advocaten zijn vooral populair in Duitsland (75%) en Oostenrijk (65 %).

Homo-arbeiders en technici worden volgens de studie 'explicieter' gepest en gediscrimineerd dan hun hoger opgeleide collega's en er is ook vaker sprake van verbaal geweld. Ze worden vaak geconfronteerd met opmerkingen en grapjes rond hun seksuele geaardheid die stereotypes over holebi's bevestigen: een losbandig privéleven, aids, ...

Dat dwingt de holebi's op de werkvloer er vaak toe hun gedrag te veranderen. 'Om te voorkomen dat bekend wordt dat ze homo zijn, of om te vermijden dat hun geaardheid te hard op de voorgrond komt, gaan homo's zich meer macho gedragen, zodat men hun mannelijke kwaliteiten niet in vraag stelt', besluit het centrum. Volgens de studie kan het kwetsende en soms zelfs agressieve karakter van de pesterijen een reëel gevoel van onbehagen scheppen op de werkvloer. Bij sommigen leidt dit tot depressies en angsten.

Opvoeden gaat makkelijker als je het samen doet. Als je kan rekenen op hulp van vrienden en familie. Dat is niet altijd voor de hand liggend. Opvoeden is ook samen spelen. Spelen hoort bij kinderen. Maar ook grote mensen kunnen spelen en samen spelen met kinderen kan heel leuk zijn, zowel voor ouders als voor kinderen.

De Week van de Opvoeding gaat ook over positief opvoeden. Als je meer wil weten over samen opvoeden, samen spelen en positief opvoeden, kan je terecht op de website van de Week van de Opvoeding.

Organisatoren van dit initiatief zijn 33 zorginstellingen die sinds 2009 campagne voeren om de studie en het beroep van verpleegkunde te promoten bij de jeugd. Over heel het Vlaamse land kampen zorginstellingen met een tekort aan verpleegkundigen. De campagne wil jongeren informeren en warm maken voor verpleegkunde, een beroep met een hoge arbeidstevredenheid, brede keuzemogelijkheden en uitstekende carrièreperspectieven.

De campagne startte in 2009 met een professionele fotoshoot van 100 verpleegkundigen; intussen is ook de campagne-site online en is het magazine V-Spot aan een tweede druk toe.  "De campagne heeft zich voorbije zomer alvast vertaald in meer inschrijvingen voor verpleegkunde. We  hopen dat deze trend zich dit jaar zal verder zetten", zegt Dominique Potteau, campagnecoördinator.

www.hetzitinjegenen.be

Een klacht per week
De tweede Limburgse centrumstad, Genk, heeft al bijna anderhalf jaar een Meldpunt Discriminatie, waar ook burgers uit Zutendaal, Meeuwen-Gruidrode, Dilzen-Stokkem, Maaseik, As, Opglabbeek, Maasmechelen en Kinrooi met klachten rond discriminatie terecht kunnen.
Het Hasseltse meldpunt wordt bemand door twee vrouwen: Ellen Renson, coördinator van de Hasseltse Integratiedienst en meldpuntmedewerker Elien Vandael. Dat zij de handen vol zullen hebben bleek al voor de opening van het Hasseltse meldpunt. "De aangekondigde lancering van ons punt zorgde al voor één klacht per week, " aldus Ellen Renson. "We verwachten dan ook heel wat reacties."

Xenofobe discotheken
Het Hasselts meldpunt wil de volgende maanden onderzoeken hoe het kan samenwerken met alle betrokken gemeenten. In het verleden werkte de stad Hasselt rond discriminatie al samen met het Provinciaal Integratiecentrum (Pric). Vooral de discriminatie in Hasseltse dancings haalde regelmatig de media. Vooral jonge allochtonen wordt vaak de toegang ontzegd wegens niet gepast gekleed of geen vaste klant. Hoewel het al jaren een publiek geheim is dat tal van Hasseltse discotheken en danscafés een selectief deurbeleid hanteren bleek dit probleem moeilijk aan te pakken. Een ander heet hangijzer in Limburg is het racisme en de discriminatie op de arbeidsmarkt. Uit recent onderzoek van de UHasselt bleek dat achttien procent van de Limburgse werkgevers liever geen allochtonen in dienst neemt.

Oostende krijgt eindelijk ook meldpunt
Ook in Brussel en Oostende is de kogel door de kerk. Einde vorig jaar diende de minderhedenadviesraad Oostende (Maro) nog een petitie in bij de burgemeester met de vraag om een meldpunt. In 2008 was al eens een aanvraag geweigerd.
Vorige maand raakte bekend dat het Meldpunt Leuven in haar eerste jaar 104 meldingen had ontvangen. In 56 gevallen ging het echt om een schending van de discriminatiewet, bewust of onbewust. In Antwerpen verwerkte het Meldpunt 130 meldingen van discriminatie in 2009.

Meldpunt Discriminatie Hasselt
Groenplein 1
3500 Hasselt
meldpunt.discriminatie@hasselt.be
Tel: 011 23 94 72