"848 mensen kregen bij ons antwoord op hun digitale vraag"
De trein van de digitale transformatie dendert verder, maar niet iedereen vindt even makkelijk een zitplaats in zijn coupés. Daarom zorgt Vincent De Laat, educatief medewerker bij Avansa Halle-Vilvoorde, dat er voor iedereen die nood heeft aan ondersteuning ‘Digidokters’ paraat staan. In 2024 waren er maar liefst 848 ‘consulten’.
Jij organiseert infomomenten van de Digidokters, een project van vrijwilligers die mensen digitale ondersteuning geven. Wie komt daarop af?
“Heel vaak zijn het senioren, maar we zien dat ook ouders van jonge kinderen met veel vragen zitten over digitalisering. Of mensen met een andere thuistaal dan het Nederlands.”
“Sinds de coronaperiode heeft de digitale transformatie zich razendsnel doorgezet, zeker vanuit de overheid. Dat was nodig, maar het zorgt er ook voor dat mensen die al niet bijster goed mee waren echt een spurt moeten inzetten – vaak zien ze de trein al wegrijden voor ze het perron hebben gehaald. Onze vrijwilligers helpen ze heel laagdrempelig bij te benen. En ze geven antwoord op al hun vragen. Want ze hebben echt veel vragen.”
“Ik hou mijn oren en ogen goed open tijdens onze Smart Cafés en sessies van de Digidokters. Door de vragen zelf ook op te vangen, kan ik ons vormingsaanbod hier en daar wat bijsturen. Zo spelen we nog meer in op wat mensen écht nodig hebben.”
Hoe maken jullie sessies concreet het verschil in het leven van de mensen?
“Dat zou je eigenlijk aan hen moeten vragen. Maar als ik afga op de mensen die hier met een brede glimlach op het gezicht vertrekken: een groot verschil. Alleen al het feit dat wij begrip tonen voor hun verwarring en frustraties maakt een verschil. Ze voelen zich echt begrepen. Hoe vaak horen we niet ‘sorry, ik heb even een domme vraag’ – maar die vragen zijn helemaal niet dom, ze zijn vaak heel relevant.”
Waarom doe je je werk zo graag?
“Simpel: omdat ik iets kan betekenen voor mensen, hoe klein en onbeduidend het ook lijkt. Als je beleid uitstippelt, werk je bij wijze van spreken voor een gezichtsloze anonieme massa, maar ik sta met mijn voeten in de modder naast ons doelpubliek: die band is helemaal anders, en je ziet met eigen ogen dat je iets betekent voor de samenleving.”
Wat maakt jou trots op je werk?
“Ik ben altijd trots als ik de vrijwilligers in de weer zie met de deelnemers – heel fijn om te zien hoe ze alles geven om mensen iets bij te brengen. Op die momenten denk ik altijd: ‘Hoe geweldig is de wereld niet?!’”
Waarom is sociaal werk belangrijk voor onze maatschappij?
“Omdat we geen aparte individuen zijn, maar sociale wezens. Eigenlijk zou sociaal werk niet mogen bestaan; we zouden een sociale samenleving moeten zijn waarin iedereen gelijk is en iedereen zijn of haar plaats vindt. Een utopie natuurlijk, en daarom is er zoveel nood aan sociaal werk. In mijn geval: te veel mensen vallen uit de digitale boot en hebben minder vaardigheden.”
Je bent niet opgeleid als sociaal werker, maar waarom heb je dan toch voor deze stiel gekozen?
“Ik ben er ingerold. Ik had gesolliciteerd voor een job maar ben aangenomen voor een andere die me veel beter lag (lacht). Nu ja, in een vorig leven werkte ik in de amateurkunsten, en dat was ook vooral: omgaan met mensen. En daar heb ik gewoon voeling mee.”
Als je met één vingerknip iets zou kunnen veranderen, wat zou dat zijn?
“Dat iedereen die het beleid uitstippelt zich eens goed afvraagt of dat ‘we moeten allemaal digitaal worden’ wel écht het juiste uitgangspunt is. Leven, dat moet, ja. Maar digitaal zijn, heb je dat écht nodig om gelukkig te worden?"