"26 mensen met een grote kwetsbaarheid vinden steun bij mij"

Voor wie werk je concreet?

“Mijn cliënten zijn mensen met een zogenaamde multiproblematiek: ze hebben het lastig op verschillende vlakken in hun leven. Soms concentreren we ons op één levensdomein, maar vaak werken we op meerdere tegelijk. Het hangt ook af van wat de mensen zélf willen.”

“Onze voornaamste methodiek is de presentietheorie: we willen gewoon aanwezig zijn. En de drempel om met ons te werken moet zo laag mogelijk zijn. We doen geen dingen vóór hen, maar samen mét hen.”

“We pakken de struikelblokken op hun pad samen aan. We gaan bij hen thuis op bezoek, of we gaan samen met hen naar het OCMW, de mutualiteit of de rechtbank. Of gewoon naar de winkel. We vergezellen ze overal waar ze ons mee naartoe willen nemen.”

“Het woord ‘samen’ loopt als een rode draad door mijn hele werk. Want ik werk niet in mijn eentje voor mijn cliënten: ik kan altijd terecht bij m’n collega’s als het even wat moeilijker loopt, en onze directrice ondersteunt ons waar ze maar kan.”

Hoe maakt jouw werk concreet het verschil in het leven van je cliënten?

“In de vele kleine stappen die we samen zetten, vooral. Zo zien ze voortdurend dat ze er niet alleen voor staan. Ze hebben vaak heel veel aan hun hoofd waar ze maar geen vat op krijgen – onze maatschappij is ook ontzettend ingewikkeld geworden, er zijn heel veel regels waarmee je rekening moet houden, zelfs als je iets simpels wil ondernemen.”

“Mijn cliënten hebben gewoon iemand nodig die hen zegt: dit is de regel, en zo moet je ‘m opvolgen. En dan kunnen ze er zelf mee aan de slag. Mijn werk is echt geslaagd als ze zeggen: ‘Dankjewel Kathy, ik kan nu zelf verder.’”

Waarom heb je voor dit werk gekozen?

“Het zit in mijn bloed, denk ik. Al heeft het wel een tijdje geduurd voor ik me daarvan bewust werd. Ik deed in mijn jonge jaren administratief werk, maar toen mijn papa overleed begon ik veel dingen in vraag te stellen. Ik ben loopbaanbegeleiding gaan volgen, en daar kwam uit dat ‘met mensen werken’ voor mij een soort missie was.”

“En toen ben ik maar verder gaan studeren – eerst een graduaat sociaal-cultureel werk en dan een bachelor Pedagogie van het Jonge Kind, dat was mijn toegangsticket tot de wereld van het sociaal werk. In juni 2024 heb ik dan nog een bachelor Gezinswetenschappen behaald, die komt goed van pas in mijn huidige job.”

“Ik zeg het wel eens grappend hier op het werk: hier kan ik écht mijn missie vervullen. Mensen één op één bijstaan, of met hun hele gezin erbij: je bent een lichtpunt in hun leven en kunt ze stap voor stap mee vooruithelpen. En het mooie is: je ziet het resultaat sneller dan de mensen zelf. Soms zeg ik: ‘Zie je nu wat je zelf aan het doen bent?’ En dan moeten ze dat beamen: ‘Amai ja, hier ben ik echt wel op vooruitgegaan.’”

Wanneer is een werkdag voor jou geslaagd?

“Eigenlijk zijn bijna al mijn werkdagen geslaagd. Want ik heb altijd wel iéts voor mijn cliënten kunnen doen. Ik zeg maar wat: een e-mail gestuurd die een proces in gang zet waar ze dan binnen een paar dagen of weken het resultaat van ondervinden. Of een cliënt die ‘dankjewel’ zegt, dat is altijd fijn.”

Wat maakt jou echt trots op je werk?

“Dat we door samen te werken – ik met mijn cliënten én mijn hele team – de maatschappij telkens een stukje beter kunnen maken. Of alleszins draaglijker voor onze cliënten.”

“Zonder sociaal werk zouden nog veel meer mensen dan vandaag verloren lopen. Wij zien elke dag opnieuw hoeveel mensen ondersteuning nodig hebben; ze zijn niet compleet hulpeloos, maar ze missen de kracht en de rust in hun hoofd om soms simpele dingen aan te vatten. Met een duwtje in de rug kun je vaak veel voor ze betekenen.”

Als je met één vingerknip iets kon veranderen, wat zou dat dan zijn?

“Dan zou ik meer kleur brengen in het leven van iedereen die het nodig heeft. Nu ja, misschien hebben ze eerder sterkte en motivatie nodig. En een stevige steunpilaar om op terug te vallen.”