Ijsje met zicht op zee

Als we op de redactie van Weliswaar uit het raam kijken, zien we in de verte vliegtuigen opstijgen. De aanblik van die stalen vogels in de lucht doet dromen van exotische stranden en bruisende wereldsteden. Een mens slaat er spontaan van aan het plannen. Maar die dromen in werkelijkheid omzetten is niet voor iedereen even vanzelfsprekend. Kan je zomaar op safari naar Kenia als je je in een rolstoel verplaatst? Vindt iemand met een visuele beperking makkelijk zijn weg aan onze Belgische kust? En wat als je je dagen doorbrengt in een voorziening voor mensen met een verstandelijke beperking of in een psychiatrisch centrum? Dan ben je er niet zomaar even tussenuit.

Met het juiste advies en een beetje begeleiding lukt het nochtans vaak wel. In ons zomerdossier over toegankelijk reizen en inclusieve vrije tijd verzamelden we goede voorbeelden. Kristof had een ongeval en kwam in een rolstoel terecht. Reizen was altijd al zijn passie en hij was niet van plan dat op te geven na het ongeval. Hij besloot een reisbureau op te richten dat gespecialiseerd is in reizen op maat voor mensen met een beperking. Dankzij hem kon Jenny – die door multiple sclerose aangewezen is op een rolstoel – haar droom waarmaken om in Kenia zebra’s en giraffen te spotten. Ze deed dat met de nodige extra begeleiding, maar toch als ‘gewone’ reiziger.

"Kan je zomaar op safari naar Kenia als je je in een rolstoel verplaatst?"

Wie liever wat dichter bij huis blijft, kan terecht aan onze eigen Belgische kust. De vzw Inter zorgt ervoor dat dijk, strand en terrasjes toegankelijk zijn voor wie slechtziend of blind is, of niet zonder rolstoel kan. Zo kan iedereen een ijsje likken met zicht op zee. De jonge vrijwilligers van Joka zorgen dan weer voor fijne vrijetijdsbesteding in woonzorgcentra, asielcentra, voorzieningen voor mensen met een beperking en psychiatrische centra. Wij waren er alvast getuige van hoe de jongste bewoners van Centrum Ganspoel in de Paasvakantie konden rekenen op een enthousiast team dat hen uit de dagelijkse routine haalde met leuke spelletjes en activiteiten. Iedereen amuseerde zich rot, inclusief de vrijwilligers zelf. Tot slot legden we ons oor te luisteren bij het Steunpunt Vakantieparticipatie van Toerisme Vlaanderen. Ze ijveren er al jaren voor om sociaal toerisme waar te maken in ons land. En ze blijven bouwen aan een netwerk van toeristische aanbieders die sociale tarieven hanteren voor wie het financieel moeilijk heeft om op uitstap te gaan. Drempels wegnemen voor wie zich moeilijker kan verplaatsen: daar gaat het om. Zijn vakantie en vrijetijdsbesteding een recht voor iedereen? Bewegen, sociale contacten en cultuurparticipatie zijn in elk geval geen luxe. Voor sommigen is het misschien een beloning voor hard werk. Voor anderen is het een opstapje naar een betere integratie in de maatschappij en een gezonde samenleving. Want of het nu door een beperking, psychisch probleem of armoede is, reizen haalt mensen uit het isolement. En dan is vakantie niet langer zomaar een uitstap, maar een hefboom voor inclusie.