Ozempic is geen quick fix

GLP-1 staat voor glucagon-like peptide-1, een hormoon dat in de darmen geproduceerd wordt na een maaltijd, de insuline-productie stimuleert en een gevoel van verzadiging veroorzaakt. Bij de ontwikkeling van de eerste GLP-1-analogen, geneesmiddelen die de werking van het lichaamseigen GLP-1 versterken, lag de focus op het regelen van de insulineproductie bij personen met diabetes. Het viel artsen op dat patiënten die het middel gebruikten, soms fors gewicht verloren. Daarom werden de geneesmiddelen steeds vaker ingezet in de strijd tegen zwaarlijvigheid. Ozempic (semaglutide) is het eerste GLP-1-analoog met een langdurige werking: één spuitje per week volstaat. Het groeide uit tot een blockbuster. Andere farmaproducenten waren er als de kippen bij om het succes te kopiëren. Intussen zijn er al vijf op de markt. De concurrentie tussen de fabrikanten is moordend.

GLP-1-analogen helpen mensen met ernstig overgewicht helpen om te vermageren. Met nadruk op helpen, want je moet ze combineren met een aangepaste levensstijl: gezonder en vooral minder eten en meer bewegen. Wie gewoon blijft eten zoals voorheen valt helemaal niet af. Het geneesmiddel helpt te vermageren omdat het makkelijker wordt te stoppen met eten. Minder eten en snacken gaat een stuk makkelijker als je minder honger hebt. Die honger komt helaas meteen terug, wanneer je stopt met de behandeling. De verloren kilo’s komen er dan grotendeels opnieuw bij, tenzij je gezond blijft eten en leven.

Voor een blijvend resultaat zou je een middel als Ozempic blijvend moeten gebruiken. Recent onderzoek toont dat de meeste mensen ermee stoppen na gemiddeld twee jaar. De redenen zijn divers. Het middel werkt steeds minder goed na één jaar gebruik. Ongeveer één op de vijf gebruikers ontwikkelt maagdarmklachten, vooral misselijkheid, buikpijn en diarree. Anderen vinden dat ze te weinig vermageren en verhogen eigenhandig de dosis. Het antigifcentrum krijgt geregeld oproepen van mensen die zichzelf een dubbele of driedubbele dosis hebben toegediend en vervolgens dubbel geplooid van de buikpijn een paniekaanval krijgen.

Nog een reden om ermee te kappen is de prijs. Je moet rekenen op 100 tot 200 euro per maand. GLP-1-analogen vind je veel goedkoper op het internet, maar dat is meestal gevaarlijke namaak. Je stelt jezelf bloot aan ongekende risico’s, want je weet niet wat je slikt of spuit. Het Federaal Agentschap voor Geneesmiddelen en Gezondheidsproducten (FAGG) waarschuwde in augustus nog voor dit parallelle circuit van nep-GLP-1-analogen. Ze vormen een groot risico voor de gezondheid. De verkoop van voorschriftplichtige geneesmiddelen via het internet is trouwens verboden.

Marleen Finoulst