De westerse worsteling met welzijn
"Een mens is meer dan genen en omgevingsfactoren. De ultieme omgeving is de cultuur waarin we allemaal gesopt zijn. Vandaag leven we in overdriving times. Wetenschap en technologie hebben bergen welvaart opgehoest, maar hebben alle moeite om evenredig ook welzijn te genereren. De oude meer relationele kennisbronnen hebben we in sneltreintempo ingeruild voor ‘de zekere’, planmatige, rationele kennis. Maar zijn we er ook gelukkiger en wijzer van geworden?
De overdrijvingen en systeemfouten in onze westerse ‘prioriteiten’ zijn ondertussen danig gedemocratiseerd. Keuzestress, depressies, burn-out, …: de ondraaglijke nietigheid van het bestaan is al lang geen patent meer van arme mensen.
Zorgverleners verliezen hun kracht en hun ambacht omdat ze meer en meer instrumenSen worden: uitvoerders van wat plannenmakers ‘hogerop’ bedisseld hebben. Iedereen wéét dat zelfbeschikking te veel rijmt op zelfverstikking, dat protocollen en procedures en stappenplannen in het beste geval ‘technische’ hulpmiddelen zijn, want dat goede zorg staat of valt met een basishouding van aandacht en respectvolle betrokkenheid…
Iedereen weet. Maar we moeten opnieuw kaders en woorden vinden om dat basale en dat evidente uit te zeggen en te verankeren. Dat zoekproces trekt zich momenteel – en volgens de spreker onmiskenbaar op gang en uit zich in vele gedaanten. De zoektocht om van de wereld van de goederen alsnog een goede wereld te maken . De ethische zoektocht – finaal - naar nieuwe waarde-volle evenwichten"