“Durf erover te praten"

Jonge mantelzorgers treden nog te weinig uit de schaduw

Jonge mantelzorgers werden niet bevraagd in het onderzoek 'Sporen naar duurzame mantelzorg'. Toch herkent Kelly Looghe (23) zich in veel vaststellingen. In het mantelzorgplan heeft minister Vandeurzen wel een heel hoofdstuk aan hen gewijd en daar is ze blij om.

“Ik was net begonnen aan de universiteit toen bij mijn moeder in oktober 2010 eierstokkanker werd vastgesteld. Operaties en chemotherapie volgden. Omdat mijn moeder alleenstaand is, kreeg ik plots de verantwoordelijkheid in het gezin: wassen, strijken, koken, mijn moeder verzorgen en mijn twee jongere broers opvangen. Er lag een zware last op mijn schouders. Toch was ik ervan overtuigd dat ik mijn studies en het huishouden wel zou kunnen combineren als ik hard genoeg zou werken. Maar thuis had iedereen mij plots nodig en ik had geen minuut meer vrij. Tijd om cursussen te blokken was er niet. Gelukkig slaagde ik voor mijn examens.”

 

“Het tweede jaar werd nog lastiger. Doordat ik te veel aan mijn hoofd had, was ik voortdurend moe. Ik voelde me uitgeput, raakte ’s morgens amper uit bed. Pas toen besliste ik om mijn problemen op de universiteit te melden. Het medeleven was groot, maar praktisch werd er weinig voor mij gedaan. Na mijn tweede jaar universiteit ben ik overgestapt naar een bacheloropleiding. Op mijn nieuwe school meldde ik onmiddellijk de moeilijke situatie thuis en kreeg ik faciliteiten. Ik heb daar zo weinig mogelijk van gebruikgemaakt, want ik wilde niet anders zijn dan de rest. Toch hielp het dat ik eens een examen wat eerder mocht afleggen of een les kon verzuimen omdat ik met mijn mama mee op controle wilde. Ik ben net afgestudeerd. Die faciliteiten en het begrip hebben dat zeker voor een deel mogelijk gemaakt.”

Kelly vindt dat jonge mantelzorgers nog te weinig uit de schaduw treden. “Ze vinden het lastig om over hun situatie te praten omdat ze bang zijn niet begrepen of als ‘speciaal’ aangezien te worden. Toch heb ik kunnen vaststellen dat het belangrijk is om te durven praten. Alleen dan kan je op erkenning en ondersteuning rekenen.” Precies aan die bewustwording rond jonge mantelzorgers wil ook minister Vandeurzen werken. Via mediacampagnes wil hij de brede bevolking, het onderwijs en de overheid duidelijk maken dat leven in een gezin met zorg zwaar kan zijn en vaak een grote impact heeft op een jong leven. Maar hij wil ook dat de jongere zelf zich meer bewust wordt van zijn rol en zich meldt. Alleen op die manier kan er hulp aangeboden worden. De scholen zijn voor minister Vandeurzen een belangrijke partner om informatie beter te verspreiden. Het is ook de plek om extra ondersteuningsmogelijkheden voor school en thuis bespreekbaar te maken.

“Mijn moeder kan niet meer genezen”, zegt Kelly. “Ik ben dankbaar voor elke dag dat ze langer bij ons is. Dat jongeren in een mantelzorgsituatie nu extra aandacht krijgen, juich ik toe. Want voor mantelzorg geldt net hetzelfde als voor mijn studies: goede ondersteuning kan ervoor zorgen dat je volhoudt en slaagt.”

Foto's
Jan Locus
Tags
130