Is er nog plaats in de herberg? Winteropvang voor daklozen - deel 4
Elke dag tussen kerst en oudjaar brengt Weliswaar een portret van mensen die nog minder dan de rest van de maatschappij weten hoe het er in 2012 voor staat. Begin december trad het winterplan voor daklozen in werking, dat loopt tot eind maart. OCMW’s en sociale organisaties slaan de handen in elkaar om mensen die moeten overleven op straat door de koude wintermaanden te halen. Vandaag zien we Ayoub.
De opvangcapaciteit in een aantal opvangcentra wordt in Antwerpen verhoogd door ’t stad en den OCMW, de twee inloopcentra zijn langer open en er worden twee extra nachtshelters geopend. Die extra opvang is nodig in de koudste maanden van het jaar. Het Antwerpse OCMW trekt dit jaar 700.000 euro uit om mensen zonder dak boven het hoofd warm te houden.
Ayoub, te gast in Shelter 86
Ayoub (19) is de jongste gast in Shelter 86, een opvangplaats voor daklozen onder de werking van CAW De Terp. Op zijn veertiende is hij alleen van Marokko, via een tussenstop in Frankrijk, naar België gekomen. In Brussel heeft hij twee jaar voor kost en inwoon in een restaurant gewerkt. Maar een jongen van 16 wil ook wel eens iets nieuws om aan te trekken. Hij had het geld niet om nieuwe kleren te kopen dus stal hij ze. En hij werd betrapt. Na een verblijf in de jeugdgevangenis van Everberg stootte hij op een begripvolle jeugdrechter. Op zijn zestiende ging hij begeleid op een studio wonen, leerde hij Nederlands en studeerde hij voor elektricien. Tot zijn 18de want toen stopte de begeleiding. Sindsdien leeft hij op straat, wordt hij regelmatig voor controle opgepakt door de politie, leeft hij van wat hij krijgt toegestopt door een oude kompaan en van liefdadigheid zoals de winteropvang. Ayoub wil verder met zijn leven in België en wil een kans zoals de meeste andere tieners: om naar school te gaan, een vak te leren, een thuis en later een familie te stichten. Hij stelt vast dat hij in een uitzichtloze situatie zit en stilaan gek wordt. Hij kan niets want mag niets.
Ropeskipping in Shelter 86
Shelter 86 is een opvangplaats voor mensen met een precair verblijfstatuut. De voormalige loods van Buurtsport vangt elke avond zeventig mensen op. Het zijn allemaal daklozen met zo’n ‘precair verblijfstatuut': zoals EU-burgers, asielzoekers, mensen zonder papieren. Er gelden strikte regels: om 20.00 uur binnen, om 23.00 uur licht uit, om 08.00 uur opstaan, om 10.00 uur de deur uit. Verder krijgen de gasten een kom soep met brood, ontbijt en een kop koffie of thee, een warme douche. Geen luxe. Puur overleven.
Haiyet, teamverantwoordelijke en doorgewinterde daklozenbegeleidster, runt haar boîte als een moederkloek. “Iedereen heeft recht op een dak boven het hoofd en op menselijke warmte”, zegt ze. “Mensen kunnen niet illegaal op deze wereld staan. Maar de mensen die we opvangen, moeten ook beseffen dat er niets voor niets is. Ik sta erop dat ze helpen afwassen, de boel netjes houden, actief zoeken naar oplossingen voor hun problemen. Kortom, iets van hun leven proberen te maken. Of dat met of zonder de juiste papieren is, maakt mij niets uit. Iedereen heeft recht op een beter leven. Maar breng anderen niet in gevaar of houd je niet bezig met criminele praktijken, dat is mijn devies. Want dan kom je van de regen in de drup terecht.”
| Morgen: Brigitte en Bernard in De Biekorf
Geschreven door Bianca De Wolf op 29/12/11 in de categorieën Armoede en Algemeen Welzijnswerk
