Diversiteit en veiligheid: allochtonen vaker slachtoffer
Hoewel veiligheid een hot topic is in onze multiculturele samenleving, zijn er toch verrassend weinig wetenschappelijke gegevens over de relatie tussen veiligheid en diversiteit. Het Steunpunt Gelijkekansenbeleid vond het dringend tijd om hier verandering in te brengen en vroeg een aantal Vlaamse en Nederlandse sociologen, antropologen en politologen om onderzoek te voeren binnen dit thema. Gisteren werd het boek 'Meer kleur op straat. Diversiteit en veiligheid in België en Nederland' voorgesteld, met een aantal opvallende conclusies.
Marokkanen zijn het vaakst slachtoffer
Omdat er zo goed als geen Belgische cijfers voorhanden zijn, deden enkele onderzoekers een beroep op Nederlandse gegevens. Daaruit blijkt onder meer dat Marokkaanse en Turkse allochtonen vaker het slachtoffer zijn van misdrijven dan autochtone Nederlanders. Respectievelijk waren 34% en 32% van de Marokkanen en Turken recent slachtoffer, tegenover 28% van de Nederlanders. Dat valt te verklaren omdat ze gemiddeld jonger zijn en vaker in steden wonen. Maar ze lopen ook een groter risico omdat ze zelf vaker betrokken zijn bij criminaliteit en overlast. Dit laatste geldt meer voor Marokkaanse allochtonen dan voor Turken. De verklaringen hiervoor zijn niet alleen sociaal-economisch, maar ook sociaal-cultureel. Zo zouden sommige allochtone jongeren uiteenlopende boodschappen krijgen van hun gezin, hun school en de gemeenschap, over gezag bijvoorbeeld.
Vertrouwen in de politie?
Het tweede deel van het boek gaat vooral in op de relatie tussen burgers en overheid. Uit onderzoek in drie multiculturele Belgische politiezones blijkt dat de veiligheidsprioriteiten van burgers en gemeenteraadsleden meer overlappen bij autochtonen (69%) dan bij allochtonen (50%). Dit is onder meer te wijten aan de beperkte diversiteit in lokale besturen. Ook het vertrouwen in de politie verschilt tussen de etnische groepen, zo blijkt uit een ander onderzoek (uitgevoerd in Antwerpen, Gent en Genk). Turkse allochtonen en autochtonen hebben er meer vertouwen in de politie dan Marokkanen. Die voelen zich sterk geviseerd door de politie.
Marokkanen beter geïntegreerd, maar negatiever bekeken
Uit eerder onderzoek van het Steunpunt bleek al dat er een integratieparadox is: Marokkaanse allochtonen zijn, in vergelijking met Turkse allochtonen, beter geïntegreerd, maar toch worden ze negatiever bekeken. Dit is voornamelijk te wijten aan hun grotere religieuze betrokkenheid, maar - zoals hierboven al vermeld - deels ook aan hun grotere betrokkenheid bij criminaliteit. Bovendien wordt hierover veel bericht in de media, terwijl er een stuk minder aandacht is voor het feit dat ze ook vaker slachtoffer zijn. Die negatieve perceptie leidt tot meer discriminatie, wat dan weer leidt tot minder participatie. De onderzoekers opperen dat de beleidsmakers extra inspanningen moeten leveren om de oorzaken van criminaliteit weg te werken en dat ze beter moeten luisteren naar de noden van álle burgers.
Lastige klanten van de politie
Ten slotte hebben de onderzoekers ook de blik van de politie onder de loep genomen. Blijkbaar hebben zij een vervormd beeld van de gemeenschap die ze moeten dienen, omdat ze maar met een beperkt deel ervan in contact komen. Sommige groepen - de 'lastige klanten' - krijgen constant de politie over de vloer, terwijl anderen te weinig blauw zien. Maar dat onderscheid is niet louter een kwestie van etnisch-culturele afkomst. Om het beeld van de politie aan te scherpen, zou het volgens de onderzoekers geen slechte zaak zijn als ze ook betrokken worden bij positieve ervaringen in de gemeenschap, zoals een buurtfeest, en niet alleen bij misdrijven.
> Meer kleur op straat. Diversiteit en veiligheid in België en Nederland, Maarten Van Craen (ed.), uitgeverij Vanden Broele, 224 pagina's, ISBN 978 90 4960 222 2
Geschreven door Stefanie Van den Broeck op 30/04/10 in de categorieën Weliswaar, Algemeen Welzijnswerk, Armoede en Integratie
