De werkelijke kostprijs van dienstencheques
Het dienstenchequestelsel heeft jaarlijks 666.000 gebruikers, meer dan 100.000 werknemers, een zakencijfer van meer dan 1,65 miljard euro en een overheidssubsidie van 1,24 miljard euro. Klanten genieten van een comfort dat vroeger alleen voor de beter gegoeden was weggelegd, werknemers kunnen eindelijk onder goede arbeidsvoorwaarden en met sociale bescherming aan de slag, met bovendien een eigen paritair comité en een opmerkelijke syndicale aanwezigheid. HIVA, het Onderzoeksinstituut voor Arbeid en Samenleving van de K.U.Leuven, onderzocht de werkelijke kostprijs van de dienstencheques.
De onderzoekers laten zich niet meesleuren door de euforie van de vele kwantitatieve en kwalitatieve evaluaties van het stelsel, maar stelt de vraag in welke mate het subsidiëren van deze activiteiten werkelijk een kerntaak is voor de overheid, en hoe ruim de financiering dan zou moeten zijn. Of de middelen niet selectief moeten besteed worden. Of de kostprijs voor de gebruiker best gedifferentieerd wordt. Of de terugverdieneffecten wel werkelijk zijn wat ze zijn en wat dus de werkelijke kost van het stelsel is. En is er nu minder zwartwerk? Blijft het stelsel in de toekomst betaalbaar?
Het rapport toont aan dat de expansie zowel bruto, maar ook netto, een aanzienlijke kost is voor de overheid. Met het voortduren van de economische crisis wordt de budgettaire marge des te nijpender. De overheid moet meer en meer prioriteiten stellen. Dit kan zijn in de bijdragen (lees belastingen), maar ook in de uitgaven. Zich bewust zijn van de werkelijke uitgaven, kan het maken van deze keuzen vergemakkelijken. Het rapport opent tal van pistes die snel kunnen ingevoerd worden, naarmate de economie herstelt.
Raadpleeg het volledige rapport op de site van het HIVA.
Geschreven door Liesbeth Van Braeckel op 30/06/10
